<< December >>
S
M
T
W
F
30
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
31
<< 2008>>
สืบเนื่องมาจากการโชว์ไอค่อนอันใหม่จากไดอารี่หน้าก่อน
เปิดมาอ่านคอมเม้นท์วันนี้ ฮาขำกลิ้งแทบจะหล่นจากเก้าอี้ แต่ละคนเม้นท์ได้แหล่มเหลือทน
55 ที่รักคนนี้ข่าวว่าเจ้าชู้ไม่เบานิ จะคุมไหวร้อ<<< เด็ดดวงอันแรก จากเพ่ม้าที่รัก .....
ตอบพี่ม้าว่า ... หนูก็ไม่เบาเหมือนกันแหละพี่ งานนี้เลยไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่โชคร้าย.. .. กั๊ก กั๊ก
อร๊ายยย!! งานนี้เด๋วได้มีการตบตีแย่งปู้จายแน่เรยกล้วย 555+ รูปเน้พี่พอลหล่อเจงๆเรยย ปลื้มมม.....
ดอกนี้มาจากหนูจุ๊บ เลิฟเลิฟ
ตอบจุ๊บ << เอ่อ .. จุ๊บจ๊ะ เสียทองเท่าหัวหัว ไม่ยอมเสีย... ให้ใคร เคยได้ยินป่ะเพื่อน
ตื่น ตื่น ... เข้าสู่โหมดมีสติอีกครั้ง
วันอังคารที่ผ่านมารับจ๊อบของDentyne ที่ตึกCP ถนนสีลมอีกแล้ว ...พี่ยามตึกนั้นคงจำหน้าเราได้แล้วมั้ง
วันนี้ได้เป็นHightLightของงานเพราะเปิดตัวพรีเซ็นเตอร์คนใหม่ .... รู้มั้ยว่าเป็นใคร
ถ้าไม่รู้จะบอก ...
แต่น ... แต๊นนนนนน
น้องแพนเค้ก - เขมนิจ จามิกรณ์ ...... น่านเอ๊งงงงงงง
น้องแพน ตัวจริงน่ารักมากๆ หน้าเหมือนตุ๊กตาเลย แล้วก็ไม่สูงมากหรือเป็นเพราะน้องใส่ส้นเตี้ยมาก็ไม่รู้นะ พอได้เวลาขึ้นเวที เราก็ไปกันน้องแพนจากห้องแต่งตัวพาเดินมาข้างเวที รอพิธีกร ซึ่งวันนี้คือ พี่บ๊วย - เชษฐวุฒิ วัชรคุณ (วี๊ดดดดด) กล่าวเปิดและฉายโฆษณาที่ยังไม่ได้ออกอากาศเลยให้พี่ๆFCให้ห้องประชุมดู อยู่ดีดีน้องแพนก็หันมาถามเราว่า "พี่ .. ในห้องนี้มีกี่คนอ่ะคะ" เราตอบ "ประมาณ600ค่ะน้องแพน" น้องแพน-- "หา!!" แล้วก็ " พี่ .. แพนตื่นเต้นอ่ะ ขอจับมือหน่อยดิ" พอเรายื่นมือไปจับ มือน้องแพนเย็นมาก คงตื่นเต้นจริงๆ เราเลยถูๆให้มือน้องอุ่น แล้วบอก "ไม่ต้องตื่นเต้น น้องแพนเล่นละคร เดินแบบมาตั้งกี่งานแล้ว งานนี้สบายมาก สู้ สู้" น้องแพนก็ยิ้ม น่ารักโคตร .... นิสัยน่ารักอ่ะ แบบไม่ใช่ดัดจริต เค้าเป็นเด็กแบบ.. เด็กน่ารักจริงๆ แม่เค้าสอนมาดีอ่ะเนอะ ... น่ารัก น่ารัก
น้องแพน แต่งหน้าซีดไปนิด แต่ยังน่ารักมากเหมือนเดิมจ้า ...
พี่บ๊วย .. ไม่มีคำไหนจะบรรยาย นอกจาก.. สุดๆไปเลยพี่บ๊วยของหนู
จริงๆแล้ววันนี้อารมณ์ออกแนวตุ่นๆ ไม่ค่อยจะเฮฮาเท่าที่ควร ที่เห็นข้างบนนั้น ไม่อยากจะบอกว่าเป็นฉากที่เราสร้างขึ้นมาบดบังความคิดบางอย่างไว้ น่ากลัวนะ..ความคิดของตัวเอง...หลายวันมานี้ นั่งเหม่อลอย ไม่มีสาเหตุ อยู่คนเดียวทีไร มันก็ห้ามไม่ได้ซักที ไม่ต้องการคนระบาย ไม่ต้องการเล่าให้ใครฟัง สิ่งที่อยากทำคือเก็บทุกเรื่องไว้กับตัวเอง เก็บไว้จนกว่า .....
ความคิดที่ว่าอยากหนี หนีไปให้พ้นๆ ยังอยู่ในหัวเหมือนเดิม ไม่หายไหน เหมือนรอเวลา รอจนกว่า ....