ผลุบๆ โผล่ๆ จังเลยเรา ไม่ค่อยมีเวลาว่างอัพไดอารี่เลยค่ะ ไม่ได้ไปเยี่ยมไดอารี่เพื่อนเลยด้วย ใครที่ผ่านมาแล้วกล้วยยังไม่ได้กลับไปหาก็ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะคะ ไม่ได้ลืมน้า ... ไม่ว่างจริงๆนะจ๊ะพี่จ๋า
อาทิตย์ก่อนนี้ ตั้งแต่วันอังคารเป็นต้นมายาวจนถึงวันศุกร์ รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนของประชาชนมาก เนื่องมาจากน้องๆ เพื่อนๆซ้อมใหญ่พิธีรับพระราชทานปริญญาบัตรกันที่ม.รามคำแหง จะไม่ไปก็กะไรอยู่ ไปวันเพื่อนซ้อม น้องก็มานั่งตาละห้อย สงสารมันก็ต้องมาให้น้องอีก สรุป 4วันเต็มๆ โอ้วว ... ป๊ะเจ้า
เหนื่อยหน่อย แต่เพื่อทุกคน ... หนูทำได้ ^^
ฤดูรับปริญญาเป็นอะไรที่เฮฮามาก เวลามารวมตัวกันแล้วสนุกอ่ะ หน้าตาสดใส ยินดีมีความสุขกันทุกคนเลย ดีใจกับเพื่อนด้วยนะจ๊ะ ทั้ง โตก ปิ๊ก(คนนี้เป็นมหาบัณฑิตแล้ว เก่งมาก) และเพื่อนตั๋งด้วยนะจ๊ะ แล้วก็น้องๆทั้งหลาย น้องมัด น้องกิต น้องทิว และน้องจิ๊บ(คนนี้ก็เก่ง ได้เกียรตินิยมอันดับ2ด้วย) เก่งๆกันทุกคนเลย ยินดีด้วยจ้า ไชโย้!!!!
ภาพที่แสดงถึงติงต๊องทั้งอิน้องและอิพี่มันด้วย เราเฮฮากันมากจนไม่สนใจบัณฑิตเลยทีเดียว
คืนวันอาทิตย์ก็มีปาร์ตี้ฉลองบัณฑิตกันนิดหน่อย เราสนุกเฮฮากับทุกคนได้โดยไม่มีแอลกอฮอล์ในเลือดเลยสักดีกรีเดียว พี่คนหนึ่งมาถามเราว่า เราเคยมีความทุกข์บ้างหรือเปล่า ท่าทางเหมือนคนไม่มีความทุกข์เลย คงเห็นเราหัวเราะเสียงดัง และพูดคุยสนุกสนานกับทุกคนมั้ง เราเลยบอกพี่แกว่า มีสิ...ความทุกข์ วันนี้ก็เพิ่งร้องไห้กับปัญหาชีวิตมา เมื่อตอนบ่ายนี้เอง แต่เรารู้ว่าเราจะเลือกเก็บความทุกข์ไว้ในส่วนไหน และควรจะสนุกสนานกับส่วนไหน วันนี้เรามายินดีกับเพื่อนกับน้อง เราจะมานั่งอมทุกข์อยู่ไม่ได้หรอก มันเป็นการไม่ให้เกียรติกับงานและเจ้าของงาน ปัญหาของเรา เราจะต้องอยู่และแก้มันเอง ไม่ใช่ให้คนอื่นมารับรู้และรู้สึกแย่ไปกับเราด้วย พี่แกคงซึ้งใจมาก ซื้อดอกกุหลาบให้เราหนึ่งดอก บอกสำหรับน้องรักของพี่ ...
นี่แหละเนอะที่เค้าเรียก "มิตรภาพ" สวยงาม เบ่งบานเสมอ รู้สึกดีขึ้นมากๆเลยล่ะ
เพลง ฝนหน้าหนาว Winter Rain ของ Pastel Secret
เลือกเพลงนี้ลงไดเพราะชอบ มันเหงาดี และเข้าบรรยากาศที่มีฝนตกในช่วงหน้าหนาวนี้จริงๆด้วย
| 
